Ek kan nie onthou of ek al ooit ’n soortgelyke dilemma gehad het nie: die fliek draai steeds, en ek sit met die roman in my hand. Watter een eerste? Toe gebeur die virus en my besluit raak aansienlik makliker om die boek nader te trek.

François Bloemhof het die ware liefdesverhaal van Mardaleen en Hugo Derks gebaseer op die draaiboek wat deur Tarryn-Tanille Prinsloo geskryf is. Dit was, op sy beurt, geskoei op die wennerkortverhaal deur Mardaleen Derks, getiteld “Op ’n fiets deur die sneeu”.  Gegewe die hande waardeur die storie gegaan het en die noodsaaklike vermaaklikheidselement, is daar sekere feite in die Bloemhof roman wat nie in werklikheid so gebeur het nie, maar dit skeel min aan die lekkerte van die pragtige liefdesverhaal.

As daar skeptici is wat die waarskynlikheid betwyfel dat die twee hoofkarakters in dieselfde kommune beland in Londen, sal ek met liefde my eie verhaal deel. Gepraat van onwaarskynlik, en ek het dit persoonlik beleef. Juis daarom was dit vir my heeltemal oortuigend. Hoewel die bedryf waarin Mardaleen gewerk het, verskil van die werklikheid, was haar beroepsgerigtheid in der waarheid ’n oënskynlike onoorkombare muurDit was my eerste Bloemhofverhaal, en sy gemaklike skryfstyl het my heeltemal aangestaan.

Ek het ook ’n goeie skoot nostalgie beleef met die lees van die storie, om verskeie redes. Daarom merk ek dit op die Lekkerleesboek se uitdaging af teenoor nommer 14, en nommer 35 op die Popsugar Uitdaging (Drie-woord titel).vergeet