Uit die inskrywings wat ek gelees het, blyk dit dat daar met nostalgie teruggedink word aan die dae van slangetjies en leertjies, ludo, monopoly en diesulke goue treffers. Ek glo dat televisie en elektroniese media wel ’n groot impak gehad het op die gewildheid van konvensionele bordspeletjies, maar daar het ’n nuwe generasie van speletjies ontwikkel wat weer ongekende belangstelling uitgelok het. Dit is nou as jy die astronomiese pryse daarvan kan bybring.

Ek kan met vrymoedigheid sê dat ons gesin, en die aangetroudes van my skoonseun se kant af, nogal kan kwalifiseer as bordspeletjiemense. Veral as ons kuIMG_1628ier saam met ons Kaap kinders, word bordspeletjies vinnig uitgehaal. En nie sommer eniges nie, hoor! Daar is weergawes wat ek seker in my dag des lewens nooit mooi sal bemeester nie, want dit is uiters strategies en ingewikkeld. Settlers Catan was aanvanklik ’n groot uitdaging, maar dié het ek darem nou onder die knie – wel … Lanklaas gespeel en sal weer hard moet dink. Pandemic sit vir my ore aan, want ek sukkel om die uitbreek van die siektes oor die wêreld hok te slaan. Carcassonne is darem meer in my liga, terwyl

Van my gunstelinge is Ticket to ride en Balderdash. Laasgenoemde het ons al histeries gehad, want mens staan telkens verstom oor hoeveel snert mens kan uitdink. 30 Seconds bly ook gewild onder ons klomp. Dan is daar nog Ligretto, as jy lus voel om teen hoë tempo te speel.

Kortom, ek hou van ’n goeie bordspeletjie. My grootste vereiste is dat niemand moet kul nie, en verkieslik moet niemand té gedrewe wees om te wen nie. As daar by daardie basiese beginsels gehou word, kan dit ’n heerlike, ontspannende tydverdryf wees.

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=784470